Yedi İlke

Din, insanlığın anlam üretme kapasitesinin ilk tarihsel formülasyonu: ne hata ne nihai cevap, ilk taslak.

Her inanç sistemi, kurumsal forma girdiğinde kendi anlam üretme kapasitesini dondurur. Donduran şey başarıdır.

Hiçbir tanımlı Tanrı kavramı sonsuz bir gerçekliği kapsayamaz; tanımlamak sınırlamaktır. Bu, soruşturmayı kapatmak yerine açık tutar.

Anlam dışarıdan alınmaz; içeriden, arayış eyleminin kendisinde üretilir.

Bir psikolojik kalkanın kapasiteyle aynı şey olmadığını görmek, gerçek seçimi mümkün kılan tek şeydir.

Her argüman göründüğünden fazla mantıksal adım taşır. Gizli adımları görünür kılmak bir argümanı zayıf ilan etmez; yalnızca nerede durduğunu gösterir. Bu, MADAD'ın uygulamalı boyutudur.

Bu kitap ve kendi çerçevesi dahil: buradaki herhangi bir fikir gerçekliğin önünde bir engel haline gelirse, engeli kırın, fikri değil. Protodizm'le özdeşleşilmesi amaçlanmamıştır.