Bu, kitabın merkezi tezidir ve diğer 21 kavramın tümü bu hipotezin farklı yönlerini açıklamak için geliştirilmiştir. Hipotez, dinin yanlış olduğunu iddia etmez; dinin, insan zihninin evrensel bir kapasitesinin (theogenik dürtü) ilk büyük tarihsel formu olduğunu, ama bu formun başarısı nedeniyle kaçınılmaz olarak dondugunu (kristalleşme) öne sürer.
Hipotez, metodolojik agnostisizm ilkesi altında sunulur: Tanrı'nın var olup olmadığına dair bir iddia taşımaz, yalnızca inancın nasıl oluştuğuna, kurumsallaştığına ve yeniden açılabileceğine dair psikolojik/tarihsel bir mekanizma önerir.
Not: Paul Dehn Carleton 2004'te kavramsal olarak yakın bir çerçeve ("Prototheism") geliştirmiştir; bağımsız olarak ortaya çıkmıştır.