Bu, kitabın merkezi tezidir ve diğer 21 kavramın tümü bu hipotezin farklı yönlerini açıklamak için geliştirilmiştir. Hipotez, dinin yanlış olduğunu iddia etmez; dinin, insan zihninin evrensel bir kapasitesinin (thumos ve onun theogenik dürtüsü) ilk büyük tarihsel formu olduğunu, ama bu formun başarısı nedeniyle kaçınılmaz olarak donduğunu (kristalleşme) öne sürer.
Hipotez, metodolojik agnostisizm ilkesi altında sunulur: Tanrı'nın var olup olmadığına dair bir iddia taşımaz, yalnızca inancın nasıl oluştuğuna, kurumsallaştığına ve yeniden açılabileceğine dair psikolojik/tarihsel bir mekanizma önerir.
Not: Paul Dehn Carleton 2004'te kavramsal olarak yakın bir çerçeve ("Prototheism") geliştirmiştir; bağımsız olarak ortaya çıkmıştır.