Anodik duruş, theolysis sonrasında ulaşılabilecek en kararlı konumdur: kalıbı bir kapasite olarak görmek — yani onu deneyimleyebilme, ona geçici olarak girip çıkabilme yetisi olarak — bir hapishane olarak değil.
Bu duruş statik bir varış noktası değildir; sürekli bir pratiktir. Anodik duruşun kendisi de kristalleşebilir — bu yüzden Yedinci İlke (Kırma İlkesi) anodik duruşu da kapsar.