Platon'da thumos, ruhun "onurlu/öfkeli" katmanıdır. Protodizm bu terimi ödünç alır ama yeniden tanımlar: burada thumos, insanın anlam üretme kapasitesinin yaşam gücüdür: bir şeyin "önemli" olduğunu hissetme, bir amaca yönelme, bir şeyi kutsal ya da değerli görme yeteneğinin motor gücü.
Thumos'un normal hali, theogenik dürtü aracılığıyla bir kanala (bir din, bir ideoloji, bir tutku) yönlendirilmiş halidir. Theolysis gerçekleştiğinde, thumos o tek kanaldan serbest kalır; bu serbest kalmaya thumolysis denir.