İnanç kaybı üç katmanlı bir yastır. Birinci katman, içerik kaybı: Tanrı gitti, cennet gitti, dua gitti. İkinci katman, çerçeve kaybı: dünyayı yorumlayan sistem gitti. Üçüncü katman, kimlik kaybı: "Ben kimim, o inanç olmadan?" Bu en sessiz ve en uzun katmandır.
Protodik yas ve özgürleşme çoğunlukla eş zamanlı gelir; bu bir çelişki değil, bu geçişin yapısal bir özelliğidir.